อัฒจรรย์เชียร์ 1982 - 1984

โดย เงาะ ห้อง C

 

    

รุ่นเรามีโอกาสได้เกี่ยวข้องกับอัฒจรรย์เชียร์จริงๆจังๆก็น่าจะ 2-3 ปีว่ะ โดย 2 ใน 3 ปีนั้นก็คือปี 1982 และ 1984 นั่น เกี่ยวข้องโดยตรงในฐานะชั้นปีที่ต้องลงไม้ลงมือออกแบบ ลงขัน จนไปถึงรับผิดชอบในการจัดทำและดูแลทั้งหมด

 

กูเองตอนมัธยม 4 สังกัด St.Louis สายเขียว ซึ่งปีนั้นเสื้อเชียร์แม่งถูกกำหนดโดยบริษัทไรก็จำไม่ได้ละ แต่สรุปว่าทุกสายจะต้องไปสั่งทำที่โรงงานนี้แห่งเดียวเท่านั้น ซึ่งถ้าพวกมึงยังจะพอจำได้ ปีนั้นเป็นปีที่เสื้อเชียร์ของเกือบทุกสายจะเน้นแฟชั่นยัดฟองน้ำลงไปในบางส่วนของเสื้อแล้วแต่จะออกแบบ กลับมาดูอีกที แม่ง ตลกชิก เสื้อสายเขียวอย่างจะไปเล่นรักบี้ ฮา มากว่ะ

ปีนั้น น่าจะเป็นไอ้จืด เป็นคนรับเหมาออกแบบทั้งอัฒจรรย์และเสื้อเชียร์ โดยที่กูคิด(เอาเอง)ว่า มันได้อิทธิพลมาจากบรรดาเพลง Heavy Metal ที่ไอ้แต้ง ไอ้เพชร มันชอบเอามาเปิดกรอกหู (กูด้วย) จนทั้งห้องฟังแต่ Scorpion, UFO, Deep Purple และวงอื่นๆในแนวเดียวกันอีกเพียบ

แต่วงที่ได้ใจพวกเราไปมากสุด น่าจะเป็นเฮีย Roger Walter แห่ง Pink Floyd เจ้าของอัลบั้มโปรเกรสซีฟสุดฮิท The Wall ซึ่งกูคิดว่าไอ้ Another brick in the wall ทั้ง 3 ภาคนี่ละ ที่ทำให้อัฒจรรย์สายเขียวมันออกมาในรูปลูกตุ้มทุบกำแพง (ให้ทลายลง) โดยที่ความหมายน่าจะประมาณการรวมพลังเพื่อทำลายอุปสรรค เพื่อหนทางไปสู่ชัยชนะในที่สุดนั่นละมั้ง

ส่วนประกอบของอัฒจรรย์สายเขียวนอกจากไอ้ลูกตุ้มนรกนั่น ซึ่งต้องไปจ้างเค๊าขึ้นโครง และยกไปทำรายละเอียดกันที่บ้านไอ้อู๊ด ส่วนไอ้ก้อนหินดำๆนั่นมาจากกระดาษหนังสือพิมพ์มาขยำๆแล้วพ่นสีดำซะ

ปีนั้นพวกเราวนเวียนไปค้างบ้านไอ้อู๊ด เพื่อทำส่วนประกอบไอ้อัฒจรรย์ลูกตุ้มนรกนี่หลายคน จนเกิดอุบัติเหตุกับไอ้เพชรและไอ้นุ๊กกี้ซึ่งอาสาขี่มอเตอร์ไซด์ไปซื้อสี เสือกไปเกี่ยวกับสิบล้อ เลยโดนมันลากไปร่วม 100 เมตรทั้งรถทั้งตัวไอ้นุ๊กกี้คนขี่ ส่วนไอ้เพชรแม่งเด้งออกมาตั้งแต่แรก เลยอาการเบากว่าหน่อย

ไปเยี่ยมมันที่โรงบาลวชิระ กูนึกว่าแม่งไม่รอด ค่าที่แม่งโดนยับขนาดนั้น แต่มันก็ดวงแข็งว่ะ รอดมาได้ไงไม่รู้

ชุดลีดก็ตัวปัญหา ความที่ปีนั้น ใครก็ไม่รู้แม่งอยากอินเทรนด์ เลยไปสั่งพี่ไข่ ให้ตัดชุดลีดเป็นชุดนักบินปีกเอ็กซ์ แห่ง Star Wars แล้วพอพี่ไข่ให้คนโทรมาบอกให้ไปรับ เสือกตังไม่พอไปเอา ฮาๆ ปีนั้นสายเขียวเลยมีชุดลีดชุดเดียวจากพี่อ๊อบ (Of Shop 405) เป็นเสื้อซามูไร ไม่มีกางเกงว่ะ ฮาๆ

กลับมาเรื่องอัฒจรรย์ต่อ ในขณะเดียวกัน สายอื่นๆในปีนั้นก็มีอัฒจรรย์ในรูปแบบต่างๆกันออกไป ซึ่งจำได้ว่ากูตลกไอ้หน้าแข้งเตะบอลของสายเหลืองมาก ความที่เหมือนมันมาผิดงาน เพราะวันนั้นแม่งมีแข่งบอลที่ไหนวะ ฮาๆ ส่วน St.Martin สายน้ำเงินแม่งเอารางวัลชนะเลิศจากอัฒจรรย์เครื่องบินไปแดกซะ    

อัฒจรรย์ปี 1982 (ม. 4)

 

ปีถัดมา ความทรงจำเรื่องอัฒจรรย์กูน้อยมาก เพราะนอกจากจะมีแข่งทั้งเช้าบ่าย ยังจะต้องไปเดินพาเหรดเอามันส์อีก แต่พอจะจำได้ว่าสายเขียวมันขึ้นโครงอัฒจรรย์เป็นช่องๆ เพื่อให้ใช้แผ่นไม้สี่เหลี่ยมสลับเปลี่ยนรูปได้ เหมือนกับแปรอักษร ก็สวยดีว่ะ และสายเหลืองแม่งทำเก๋ ส่งลีดเด็กไปเต้นโชว์สเตปกันบนอัฒจรรย์ที่ทำเวทีไว้

อัฒจรรย์ปี 1983 (ม.5)

อัฒจรรย์ปี 1984 (ม.6)

 

พอมาถึงปีสุดท้ายนี่แม่ง ก็จำไม่ได้แล้วว่าไอเดียใคร ที่เสือกอยากจะทำอัฒจรรย์เปลี่ยนได้ 4 แบบ โดยฉากหลังเปลี่ยนได้ด้วยการเปลี่ยนแผงแกนกระดาษที่เค๊าใช้ม้วนผ้าขายกัน

ไอ้แกนกระดาษเวรตะไลนี่ละที่ทำให้พวกเราหลายๆคนต้องแวะเวียนไปหาซื้อเอามั่ง ขอเอามั่งที่สำเพ็ง ชิกหาย กูน่ะ เกลียดกลิ่นแขกมาแต่ไหนแต่ไร ต้องไปลุยดงแขกเหงื่อตกซิกๆเพื่อขนแกนกระดาษนี่มาให้พวกมันทำ เฮ้อ

 

 

  

 

Copyright & All Rights Reserved, www.SG2527.com